Σε συνέχεια αυτής της λίστας του έντεκα, ξεκίνησα να γράφω και γω τη δική μου λίστα αλλά επειδή δε βρήκα μεγάλες διαφορές από αυτήν (τι να βρω άλλωστε, ακόμα και KLF είχε=το καλύτερο συγκρότημα Ε B E Ρ) αποφάσισα να φτιάξω τη λίστα με τα καλοκαιρινά Νούμερο 2! Όσους έφτασαν στην πηγή αλλά δεν ήπιαν. Έχομε και λέμε:
1980
Upside Down, Diana Ross
Αυτό θυμάμαι που το χόρευα στο πάρτι της αποφοίτησης από το Δημοτικό (!), που το είχε κάνει η Βίκυ που ήταν ξανθιά κι όμορφη. Θυμάμαι ότι είχε ωραίο σπίτι με αυλή και πως η μαμά μου είχε ανακαλύψει για δώρα κάτι ωραιότατα βραχιολάκια που είχαν και το ζώδιο πάνω και αυτά είχαν κάνει θραύση! Την επόμενη μέρα το πρωί το άκουγα μαζί με το You are my destiny και σκεφτόμουν πως μεγάλωσα τώρα.
Αυτό μας είχε αναγκάσει να το αγοράσουμε (ως οικογένεια) η σχολή μπαλέτου στην οποία πήγαινε η αδερφή μου (πάνε άραγε ακόμα και τώρα ΟΛΑ τα κοριτσάκια μπαλέτο;). Την πηγαίναμε με την μητέρα μου, μετά πηγαίναμε στο σουπερ μαρκετ και μετά από μία ώρα επιστρέφαμε να την πάρουμε. Την αδερφή μου, όχι την κασέτα. Η ενδιάμεση ώρα στο σούπερ μάρκετ ίσως να ήταν από τις πιο μελαγχολικές ώρες της παιδικής μου ηλικίας.
1982
Τελείως άκυρη χρονιά, κανένα δε μου άρεσε. Μόνο το Abracadabra ίσως να αξίζει να αναφέρω γιατί το μισούσα τόσο πολύ. Στη γιορτή των προσκόπων για τις Απόκριες (εγώ ήμουν μπάτμαν αλλά δεν ήμουν πρόσκοπος) μπορεί να το είχαν βάλει και σαράντα φορές. Θυμάμαι ότι ο dj είχε και το Don’t Go των Yazoo και έβλεπα το εξώφυλλο και ευχόμουν να το βάλει και αυτό αλλά ποτέ δεν το έκανε και έμεινα να ακούω το Abracadabra και το άλλο μισητό της εποχής, το Cat People. N T A I. Ο τόνος στο α.
1983
I.O.U, Freez
Το πρωτάκουσα στο Μεσολόγγι σε κασέτα ξαδέρφης Ρούλας, σαρανταπέντε λεπτών η κασέτα!, ήταν το τρίτο τραγούδι στην πλευρά Α. Συγκλονιστικό μου είχε φανεί, αμέσως μετά είχε και το Helpless (Flirts), δηλαδή το ένα πέμπτο της κασέτας ανθολογία σκέτη. Και τότε δεν είχε Shazam και internet πάω σπίτι, ψάχνω για κάτι που λέει “ει ι ει ι αι ο γιου” το βρίσκω και το κατεβάζω όοοοοοχι. Τότε μπορεί να περίμενες μεχρι την επόμενη επίσκεψη στον κασετά (η δικιά μου ήταν η Μαίρη) για να το ανακαλύψεις αν το ανακάλυπτες κιόλας και ευχόσουν να έχουν βγει και άλλα ωραία τραγούδια για να γράψεις ολόκληρη κασέτα και όχι χαζή με το ένα καλό κομμάτι στην αρχή κάθε πλευράς και μετά σκουπίδια.
Τώρα που το σκέφτομαι, το Helpless ήταν καλύτερο, εμ, Bobby O.
1984
Εδώ είχα ξεχωρίσει τον Nik Kershaw αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι δεν του αξίζει κάτι τέτοιο (αν και νομίζω ότι έχει κάνει κάτι άσχετα καλά μετά, σα να θυμάμαι και κάτι με τον Stewart Price!! - αλλά βαριέμαι να το ψάξω τώρα). Οπότε ΚΑΙ αυτή η χρονιά δεν εκπροσωπείται στο τοπ 10 που πάει να γίνει τοπ 6 αν συνεχιστούν οι μη εκπροσωπήσεις.
1985
Crazy For You, Madonna
Ο μπαμπάς μας πήγαινε, εμένα για Φυσική και την αδερφή μου για Αγγλικά, και αυτό ήταν στην μαύρη κασέτα ΧΡΩ ΜΙ ΟΥ = όταν έβρισκες πολλά καλά τραγούδια στη Μαίρη τα έγραφες σε χρωμίου. To Smash Hits είχε τους στίχους και τους είχα μάθει. Επίσης είχε και άλλους στίχους, από τραγούδια που δεν ήξερα, και επειδή εγώ τέλειωνα νωρίτερα από την αδερφή μου, στη μισή ώρα που περίμενα σκεφτόμουν πως θα ήταν τα τραγούδια αυτά. Το Crazy for you ήταν το πρώτο τραγούδι Madonna που μου άρεσε.
1986
Holding Back The Years, Simply Red
Τώρα εδώ έχω δίλλημα. Αυτό δε μου άρεσε πολύ τότε αλλά προχθές που το είδα στο MTV Gold και το θυμήθηκα είπα πωωωω τραγουδάρα. Οπότε είναι σωστό που το βάζω εδώ νικητή; Πάντως για πολύ καιρό ήθελα να έχω μαλλιά σαν του Mick Hucknall (όχι στο χρώμα, στην κατσαρότητα) και είχα προσπαθήσει να πείσω τη μαμά να με αφήσει να τα μακρύνω ώστε να τα κάνω μετά έτσι. Όλη η Πεντέλη μας άκουσε. (Αυτό στα 16, στα 19 τα έκανα καπελάκι και μας ξανα-άκουσε, πράγμα αστείο αν σκεφτεί κανείς πως στη συνέχεια ακόμη και τα δίχρονα τα κούρευαν έτσι. Επίσης, πρέπει να με αγχώσει το γεγονός ότι προτιμώ το MTV Gold και το VH1 classics από τα κανονικά;)
1987
What Have I Done To Deserve This, Pet Shop Boys with Dusty Springfield
Μα τι κομματάρα είναι αυτή. Εγώ δεν την ήξερα την Ντάστι και νόμιζα πως είναι ακόμα όπως στη φωτογραφία του single = το πάντα. Και μου άρεσε αυτό πολύ. Μετά είδα το βίντεο και στενοχωρήθηκα που είδα τη θείτσα (άλλαξα γνώμη όταν της έβγαλαν το Nothing Has Been Proved και έκατσα και μορφώθηκα). Μου άρεσε όμως ο Chris Lowe στο σημείο που είναι πίσω από τις κουρτίνες και τις χορεύτριες και κάνει το μικρό αυτοσχέδιο χορό (ιδίως όταν αυτός σταματά, κοιτά πίσω και μετά συνεχίζει να περπατά - γύρω στο 2.23).
1988
Push It, Salt ‘n’ Pepa
Χρονιά πανελληνίων = αν δεν είναι για να πας σχολείο δεν ξεμυτάς από το σπίτι + ιδιωτική ραδιοφωνία = το ραδιόφωνο συνεχώς στο Rec-Pause μήπως ακουστεί το άσμα και το χάσομε (αυτό μετά γινόταν και στο video, μερικές φορές ταυτόχρονα - έχω χαλάσει δύο φορές το panasonic από το RecPause και το μπρος πίσω). Θυμάμαι την Κανέλλη στον Top-FM τα πρωινά με την Άντζυ Καρτσάτου στην κίνηση, κάτι 267 (ο γκοντ, γουάι), τη Σοφία Βόσσου (ο γκοντ, γουάι (δις)) μεταμεσονύκτια και ΚΑΙ τον Πολυχρονίου τα Σάββατα το απόγευμα μαζί με τη Χαραλαμπίδου. Και το αναφέρω αυτό διότι είχαν παίξει το Push It και καπάκι Beatmasters με Cookie Crew!!!!!!! Ποιός, ο Πολυχρονίου!
!!!!!!!!!!!
To Push it όμως το είχα πρωτακούσει στη Φωνή της Αμερικής στο σώου του Casey Kasem και είχα μείνει άναυδος με την ενέργεια που έβγαζε και το τι ένιωθα. Είχαν ήδη προλειάνει το έδαφος λίγο οι M/A/R/R/S, ήρθαν κι αυτές και μετά η καταιγίδα: KLF, Bomb The Bass, S’Express (<- 21 χρόνια μετά και ακούγεται σα να βγήκε χθες), Inner City ΤΙ ΕΙΠΑ ΤΩΡΑ Ε, Inner City, πόσο καταπλήκτικό είναι το Big Fun!
1989
Poison, Alice Cooper
Ο μόνος λόγος που αυτό είναι εδώ είναι γιατί το χορεύαμε με τη φίλη μου την Έμυ στην ντισκοτέκ Smile (στην Πάτρα) και ξέραμε και οι δύο τους στίχους και κάναμε και έτσι στα χέρια μας και δείχναμε τις φλέβες όταν έλεγε running through my veins.
Αν και κανονικά θα έπρεπε να πάει ο τίτλος στο Pump Up The Jam τα πρώτα 40 δευτερόλεπτα του οποίου είναι βόμβα μεγατόνων. Και τι σημαίνει δεν τραγούδαγε η Felly αλλά το νιάνιαρο, δεν το κατάλαβα!
1990
Αυτό θέλει δικό του post. Σύντομα.
Όσο έγραφα τα παραπάνω σκέφτηκα επίσης: το House Arrest των Krush και πως το έβλεπα στο Record House στη Νέα Σμύρνη στη βιτρίνα αλλά δεν είχα λεφτά να το αγοράσω (ή πικάπ να το ακούσω) (ΑΣΕ ΠΟΥ ΜΕΤΑ ΕΙΔΑ ΤΟ VIDEO και ερωτεύτηκα τη RuthJoy), τη Samantha Fox και την Paula Abdul, την Adeva, τους Piano Fantasia και όλα τα italo που από τότε έψαχνα και τώρα βρήκα, το Cloudbusting και το Slave To Love και τους Rita Mitsouko που τους ανακάλυψα το 1987, τον Οκτώβριο, που στο Ζάππειο είχε μια έκθεση για νέες τεχνολογίες και υπολογιστές και έπαιζε ένα video τους συνέχεια σε μια οθόνη και εκεί ήταν κι ένας με μια Amiga νομίζω και με τράβηξε φωτογραφία και την επεξεργάστηκε και την εκτύπωσε και μου την έδωσε και γύρισα σπίτι και αποφάσισα ότι στο μηχανογραφικό ΜΟΝΟ ΣΧΟΛΕΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ ΜΑΜΑ, κατάλαβες; και η φωτογραφία μετά έμοιαζε με αυτό το video clip της Λένας Πλάτωνος. Κι όσο κι αν θα ήθελα να ξαναπάω σε εκείνη την έκθεση, και να ξαναείναι 1987, περπατούσα σήμερα στην Αθήνα και, μετά από καιρό, δε σκεφτόμουν τι δεν μπορώ να ξαναβρώ αλλά τι θα ανακαλύψω. Όπως τότε.
